جلسه نقد و بررسی «نحوه انتشار عکس در شبکه‌های اجتماعی»

fest92 آبان ۱۱, ۱۳۹۲ ۰

شبکه های اجتماعی ترسناک نیستند

DSC_0466

«محمد نوروزی» و «مرتضی نیکوبذل»، پنج شنبه 9 آبان در جلسه نقد و بررسی هشتمین جشنواره عکس خبری دوربین.نت که در سرای اندیشه مرکز مشارکت های فرهنگی هنری شهرداری تهران برگزار شد، درباره موضوع «نحوه انتشار عکس در شبکه های اجتماعی» سخن گفتند.
نیکوبذل: یک نکته را باید خارج از بحث اصلی بگویم. رویترز در ایران هیچ دفتری ندارد. الان عکاس رویترز نیستم. برای آژانس عکس پولاریس کار می کنم. بعد از 13 سال کار کردن و تجربه یک سری اتفاق در ایران، افغانستان، لبنان و ترکیه، رویترز وقتی تعطیل شد به راحتی از ما خداحافظی کرد. تنها چیزی که باعث می شود، عکاسی را ادامه بدهیم کله شقی خودمان است.
بحثمان راجع به رسانه های اجتماعی است. هر کشوری قوانین خاص خودش را درباره رسانه های اجتماعی دارد. هر آنچه در این جلسه می گوییم راجع به این است که در شرایط امن تر، عکسی را انتشار دهید و اگر مخالف این کار هستید، اصلا عکس را منتشر نکنید.
ما فقط نظراتمان را درباره ایمن عمل کردن شما در رسانه های اجتماعی می گوییم. فکر می کنید شبکه ها یا رسانه های اجتماعی به چه دردی می خورند؟ و چرا به وجود آمده اند؟
رسانه یا شبکه اجتماعی به منظور ارتباط فرد به فرد و گروه به گروه است. وقتی فیس بوک وارد ایران شد، همه دنبال دوستانشان گشتند یعنی همان ارتباط فرد به فرد را برقرار کردند. از طرف دیگر کاربرد رسانه اجتماعی به بازار اقتصادی جهان بازمی گردد. وقتی کار رسانه های اجتماعی شروع شد، فقط برای ارتباط فرد به فرد بود، اما حالا بحث اقتصادی در آن مطرح شده.

DSC_0444

بحث امروز ما درباره عکس و رسانه های اجتماعی است. بازاری که ما درباره آن حرف می زنیم، بازار عکس است.
بهتر است از خودتان بپرسید اکثر مطالبی که روی صفحه انتشار داده اید، درباره چه موضوعی است؟
(تعدادی اسکرین شات درباره مراکزی که بازار خبر هستند مانند خبرگزاری ها و آژانس های خبر که در فیس بوک صفحه دارند، نمایش داده شد)
با دیدن این اسکرین شات ها به این موضوع پی می بریم که حتما لازم نیست که برای راه اندازی یک وب سایت هزینه کنیم تا عکس هایمان را در آن انتشار بدهیم. نکته ای که باید بدانیم این است که صفحه های اجتماعی، در واقع وب سایت هایی مجانی است که در اختیار ما قرار گرفته.
کار دیگر صفحات اجتماعی، کنار زدن واسطه های عکس است. ما عکاسی می کنیم که عکس هایمان دیده شود. چاپ عکس ها در مجلات، انتشار کتاب و انتشار در وب سایت شخصی از راه های انتشار عکس است که هزینه دارد. بنابراین ارزان ترین راه انتشار عکس ها، همین صفحات اجتماعی است. اما چند نکته را هم نباید فراموش کنیم. باید عکس ها را طوری ارائه بدهیم که بدون اجازه نتوان از آن ها استفاده کرد. مثلا می توانیم عکس ها را واترمارک کنیم. یا عکس ها را در یک صفحه و با اندازه های کوچک کنار هم بچینیم و ارائه بدهیم.
اما متاسفانه وارد صفحات اجتماعی که می شویم، می بینیم به جای استفاده صحیح از این صفحات، مشکلات شخصی خود را مطرح می کنند. این صفحات، در ایران کارکرد خودشان را ندارند.
به خاطر داشته باشیم که اگر عکس خوبی را در فیس بوک انتشار می دهیم، برای آن زیرنویس فارسی ننویسیم.
نکته ای که باعث می شود شبکه های اجتماعی مهم باشند، زبان است.
با صفحات اجتماعی طوری برخورد کنید که اگر دوست خارجی تان بپرسید چه چیزی نوشتی، بتوانید به او پاسخ بدهید.

DSC_0417

هر عکسی را روی صفحه اجتماعی نگذارید.
عکس هایتان را در صفحات اجتماعی قرار بدهید. وقت بگذارید. از واتر مارک استفاده کنید و بدانید با واترمارک به گروه بزرگ تری معرفی می شوید.
به سراغ آموختن زبان بروید و شرح عکس ها را به زبان انگلیسی بنویسید. شبکه های اجتماعی اصلا ترسناک نیستند. می توانید از آن ها استفاده حرفه ای داشته باشید.
محمد نوروزی: من هنوز هم مخالف انتشار عکس در شبکه های اجتماعی هستم. از روزی که علاقه مند به صفحات اجتماعی شدم، احساس ناامنی داشتم و دارم. در جامعه ای زندگی می کنیم که قانون کپی رایت در آن رعایت نمی شود. یکی از انتقاداتی که به من مطرح می شود این است که چرا عکس هایم را در صفحات اجتماعی قرار نمی دهم. واترمارک کردن عکس ها خیلی خوب است. استفاده از زبان انگلیسی در نوشتن شرح عکس ها هم تاثیرگذار است. نمی توانیم قدرت این شبکه های اجتماعی را نادیده بگیریم.
قدر این موقعیت را بدانید ولی سعی کنید قواعد و قانون را هم خودمان در حد خودمان رعایت کنیم.
مرتضی نیکوبذل: مهم ترین نکته این است که به قیمت هیچ رفاقتی شانس عمل عکاسانه را از یک عکاس نگیرید.

پاسخی بگذارید »